Denali

Denali Trip Report (#5448)

  • Signed By: Tom Beek
  • Date submitted: December 19, 2002
  • Date(s) climbed: 4 june 2002 19.15 h
  • Number of People Encountered:

Na een even memorabel ontbijt als aankleedsessie (sommigen hadden echter met al hun kleren inclusief goretex overall aan geslapen) zijn we deze keer om 10.00 uur op pad. Het is bewolkt en koud. Er zijn al enkele touwgroepen en zelfs solisten te zien op het traject naar Denali Pass. Even later zien we velen na het bereiken van de pas weer omkeren. Dat belooft wat! Gelukkig zit het tempo bij ons er goed in. Door het lange verblijf boven 4300 meter (Medical Camp) en door het inmiddels drie keer beklimmen van de Headwall en ??n keer van Rescue Gulley zijn we bijzonder goed geacclimatiseerd. Bij Denali Pass toch wat twijfels. Wolken en veel wind. Toch maar doorgaan. Vaak bleek namelijk 's avonds het weer wat vriendelijker. We zien wel. Even voorbij de pas wordt het nu echt heel koud: gevoelstemperatuur van ongeveer -60 C. Hierdoor worden noodgedwongen de pauzes zo kort mogelijk gehouden. Zodra je ook maar even de donzen overwanten uit doet om bijvoorbeeld wat te eten te pakken worden de vingers direct gevoelloos. Twee dagen later blijkt Norbert hierdoor milde (1ste graads) bevriezingen te hebben opgelopen. Deze blaren zullen gelukkig restloos genezen. Gelukkig neemt verderop de wind nu wat af. Om 16.30 uur zijn we bij ons vorig "highpoint": the Footballfield. We zijn op een Amerikaanse solist na nog de enige klimmers op de berg. Wel zijn we door een viertal oersterke Russen ingehaald, maar die slaan hier hun kamp op (horen bij eerder genoemde expeditie). We hebben nu het gevoel dat de top ons niet meer kan ontgaan en een lichte euforie maakt zich van ons meester. Af en toe zien we zelfs een schim van de top door de wolken. We laten alle spullen hier achter behalve fotospullen, energybars en vlaggetjes. Na een "lucky handshake" zijn we weer onderweg, met de Amerikaan wisselend los/vast aan ons touw in ons kielzog. Norbert die gedurende de gehele expeditie al conditioneel sterk is gaat voorop. Na het 500 meter lange en vlakke Footballfield overgestoken te hebben volgen 150 zware hoogtemeters naar de ridge op 6100 meter. Ondanks het nu zeer lage tempo moet de Amerikaan definitief lossen. Jammer om na zon inspanning zo dichtbij het doel te moeten omkeren, maar een verstandig besluit. De topgraat zelf blijkt steiler en scherper dan verwacht. Met Norbert genietend van dit spectaculaire stukje voorop gaat het stapje voor stapje, dan weer links, dan weer rechts over de graat naar boven. Met name rechts schijnt de afgrond 3000 meter diep te zijn. Toch een voordeel van het maar matige zicht! Om 19.15 uur lokale tijd bereiken we als enigen die dag de 6194 meter hoge top. Omhelzingen en een fotosessie volgen. Het zicht is nog steeds slecht en het is -30C. De luchtdruk bedraagt slechts 452 mbar, hetgeen betekent dat hier minder dan de helft van de hoeveelheid zuurstof is als op zeenivo. Gelukkig valt de wind mee (ongeveer 15 mijl/uur).

Denali Trip Report Index